Waarom

Door persoonlijke ervaringen zijn we tot de conclusie gekomen dat er sterke behoefte is aan een organisatie zoals Life Invest Foundation.

De meerderheid van de Zambiaanse bevolking in afgelegen gebieden zijn over het algemeen niet in staat een eigen onderneming op te starten zodat ze daarmee hun levensstandaard zouden kunnen verhogen. De voornaamste redenen daarvoor zijn:

  • Geldverstrekkers (zelfs microkrediet instellingen) in Zambia eisen een onderpand en rekenen hoge rentepercentages door aan hun klanten.
  • Het land waarop mensen leven en hun huis bouwen is vaak eigendom van het stamhoofd, daardoor kan het niet als onderpand dienen.
  • Een tekort aan andere bezittingen die als zekerheidsstelling voor een lening zouden kunnen dienen.
  • Velen zijn niet opgeleid en werkloos. De overgrote meerderheid in deze categorie bestaat uit boeren die net genoeg opbrengsten hebben om in leven te kunnen blijven.
  • De weinigen die wel een baan hebben verdienen net genoeg om hunzelf en hun familie van te onderhouden.

De volgende citaten uit een onderzoeksrapport van de wereldbank getiteld “Toegang tot financiele diensten in Zambia” (2006) onderstrepen deze behoefte:

“Toegang tot bankcredieten is niet alleen schaars, het is ook nog eens extreem duur. Het gemiddelde jaarlijkse rentepercentage voor leningen was in 2005 48 % (de inflatie bedroeg toen 20%). Grote bedrijven en exporteurs lenen voor minder dan dit gemiddelde (rentepercentages vanaf 20 % in 2005). De weinige kleine en middelgrote ondernemingen in Zambia die in staat zijn om geld van banken te lenen betalen dus het gemiddelde jaarlijkse rentepercentage of hoger. Microfinancieringsinstellingen bieden leningen aan met rentepercentages van 50-60 %. Het merendeel van de leningen hebben een korte looptijd (1-3 maanden); er zijn maar enkele leningen met een looptijd van 1 jaar of meer. Het geringe aantal bedrijven met inkomstenbronnen in buitenlands geld kunnen financiering van banken ontvangen in amerikaanse dollars voor significant lagere rentepercentages.”

Spaar- en depositorekeningen zijn geen praktische instrumenten om op termijn spaartegoed op te bouwen. Er wordt totaal geen rente betaald op spaarrekeningen met een klein tegoed in Kwacha’s en alleen grote bedrijven ontvangen rente op hun tegoeden. Een tegoed van 320.000 Kwacha (toen ca. € 70) zou vandaag de dag tweederde van zijn waarde verliezen in een periode van 6 jaar als tijdens deze periode de inflatie op 18 % zou blijven. Buiten dat worden er door alle banken ook maandelijks kosten in rekening gebracht. Bij vijf van de dertien banken kun je pas een spaarrekening openen als er een minimum bedrag van € 110 tot € 220 op blijft staan. Bij vijf andere banken is dit minimumbedrag lager; tussen de € 11 en € 55. Binnen de context van Zambia, waar 58 % van de bevolking van minder dan € 0,70 per dag leeft, betekent dit dat het grootste deel van de bevolking door deze minimumbedragen nog steeds geen toegang heeft tot bancaire diensten. Dus met uitzondering van de hogere inkomens, ambtenaren en werknemers van grote bedrijven hebben de zambianen geen toegang tot bancaire produkten.”

Het volledige rapport is te vinden op: http://go.worldbank.org/XE2GDBTY30